‘Ben je hiervoor speciaal overgekomen uit Engeland?’ Ik denk even na. ‘Ja’, luidt mijn eenvoudige antwoord dan. ‘Wat geweldig zeg!’ Prettig geprikkeld door deze vraag ga ik bij mezelf na waarom ik eigenlijk hier ben.

Ik kom tot een mix van beweegredenen. Mijn wens om mensen betrokken bij Initiatives of Change Nederland weer te zien en hopelijk bij te kletsen. Nieuwe mensen te ontmoeten, en tenslotte mijn nieuwsgierigheid naar de persoon achter de functie ‘algemeen coördinator’. Maar het meest voel ik mij geleid door een stem van binnen die simpel zegt: ga maar, ga maar naar dat weekend. Dus daar ben ik, op het reflectieweekend van IC Nederland.

Maurits stelt zich voorAangekomen, in de grijze miezerregen hobbelend over een grind weggetje onderwijl grote gaten in de weg ontwijkend, op het landgoed van de Oxerhof, nabij Deventer. Mijn eerste indruk is de minst rooskleurige van het hele weekend. De verschillende ruimtes in het huis ogen stijf en kil. Johannes de Pous, Ineke Overdijkink en ik leven ons uit met bloemen en groen. Het resultaat is fleurig: een complete metamorfose van de sfeer!

Al snel druppelt iedereen binnen. Het weekend begint te leven met koffie of thee en kennismakingsspelletjes. Na deze olijke start geeft Hennie de Pous een boeiende inleiding in het gedachtegoed van Initiatives of Change. ‘Wat brengt ons samen op deze plek?’ stelt Hennie. Ik kijk de ovaal gevormde kring rond en beaam de diversiteit. Verschillende leeftijden, geloofsovertuigingen en professionele achtergronden: we vormen een kleurrijk geheel.
Een gemêleerd gezelschapEn toch, we zijn allemaal naar de Oxerhof gekomen. We voelen ons allemaal betrokken burgers in onze maatschappij. We hebben kritische gedachtes over de huidige staat van onze samenleving. En we zijn bereid om met ons eigen leven een levend alternatief te bieden voor een betere maatschappij. Om onze samenleving nog mooier achter te laten dan hoe we haar aantroffen. Dat brengt ons samen in Initiatives of Change.

Na een middagwandeling in de bosrijke omgeving, buigen we ons dieper over de vraag achter de eerdere vraag van Hennie. Wat is het nu precies datgene dat Initiatives of Change speciaal en uniek maakt? De uitdaging is om dit kernachtig te verwoorden in een elevator-pitch van 30 seconden. De ultieme elevator-pitch is nog altijd in een voortgaand design proces: de gemiddelde presentatie liet de lift overuren draaien en de 30 seconden duurden nog nooit zo lang! Pakkend formuleerden we onze conclusie in mijn groepje: Initiatives of Change is een uitnodiging en een uitdaging. Een uitnodiging om na te denken over een ander geluid, een alternatieve samenleving. Een uitdaging om daar aan te gaan staan: je woorden en overtuiging te leven.

Samen aan de maaltijdAan het eind van de zondagmiddag kijk ik terug op twee inspiratievolle dagen. Ik ben geïnspireerd door de discussies waar Initiatives of Change voor staat, door de gesprekken aan tafel, over de koffie of thee, door levensverhalen en stille tijd die we in kleine groepjes met elkaar deelden. Zoals Digna Hintzen-Philips als afsluiting met ons deelt: een vuur is weer aangestoken. Een vuur dat lang sluimerde, soms bijna uitging, is nu weer ontwaakt. Het gloeit. Het knettert. Mijn vuurtje dat al goed brandde, heeft voornamelijk weer veel nieuw hout gekregen om op verder te branden de komende tijd. Een warmte gloeit in mij: dank aan iedereen!

Willemijn Lambert
Oxford, UK

Dit artikel verscheen ook in Ander Nieuws november/ december 2011.