Joty te Kulve-van Os was de tweede spreker in de serie van drie avonden waarop mensen hun levensverhaal vertellen.

Ze had haar dochter, die ook op de avond aanwezig was, van tevoren gevraagd wat ze van haar en van de inleiding vond. Haar dochter had gezegd en herhaalde dat die avond: ‘Je begint altijd bij A en gaat helemaal door tot Z. Je moet een kern hebben. Je hebt je aan veel (nare) situaties moeten aanpassen. En dat kun je omdat je onbevangen bent en recht door zee. Je bent een overlever.’

Woord van welkom door burgemeester Van Aartsen bij de opening van de tentoonstelling ‘Linggajati, een brug naar de toekomst’, 15 februari 2010

Onderstaande speech is gehouden door Ad van Liempt bij de opening van de tentoonstelling ‘Linggajati, een brug naar de toekomst’, in het Atrium van het stadhuis in Den Haag op 15 februari 2010.

Op 15 augustus wordt het formele einde van de Tweede Wereldoorlog voor Nederland en de overzeese gebieden herdacht en alle slachtoffers die tijdens die oorlog in het voormalig Nederlands-Indië zijn omgekomen. Wat betekent dit herdenken voor de direct betrokkenen? Joty ter Kulve herdenkt haar leven in een kamp op West-Java. als meisje van 15. Leest u hieronder haar herinneringen.

Voor sommige Indische Nederlanders roept het huidige integratiedebat herinneringen op aan de sfeer in Nederland in de jaren net na de Tweede Wereld oorlog. De periode waarin een grote groep Indische Nederlanders in Nederland aankwam. Vaak kregen ze te maken met discriminatie en uitsluiting en een ongeïnteresseerde houding van de Nederlanders.

De toon van Geert Wilders dat 'immigranten zich moeten aanpassen, moslims hun geloof anders belijden en anders kunnen ‘ze’ maar beter opkrassen' is voor deze Indische Nederlanders een directe herinnering aan vroeger.